مەديتسينا • 02 ناۋرىز, 2018

العىس ايتۋ – ادامدىق بورىشىمىز

930 رەت
كورسەتىلدى
3 مين
وقۋ ءۇشىن

كەڭەس وداعىنىڭ تۇسىندا 23 اقپان جالپىحالىقتىق سيپاتتاعى مەيرام بولاتىن. بىراق ءبىزدىڭ اۋلەتىمىز بۇل كۇندى ەشقاشان مەرەكە دەپ قابىلداعان ەمەس. بۇل كۇن تۇتاس چەشەن حالقى ءۇشىن قارالى كۇن ەدى...

العىس ايتۋ – ادامدىق بورىشىمىز

ءبىز ءوزىمىزدى تاۋ حالقىنىڭ ءور مىنەزدى ۇرپاعى – ۆايناحتار دەپ تانيمىز. داستۇرىمىزگە ادال, بەيبىتشىلىكسۇيگىش جۇرتپىز. 1944 جىلدىڭ قارعىس اتقىر 23 اقپانى كۇنى كوپتەگەن چەشەن مەن ينگۋش وتباسىلارىنىڭ شاڭىراعىن ورتاسىنا تۇسىرگەن وقيعا ورىن الدى. ول كاۆكازدان ءبىز­دىڭ اتالارىمىزدى جاپپاي دەپورتاتسيالاپ, سۇر­گىنگە ۇشىراتقان كۇن ەدى. بۇل قاندى تاريح تۋرا­لى كوپ جازىلدى, اقيقاتى ايتىلدى. وعان توق­تالىپ جاتۋدىڭ قاجەتى قازىر از شىعار. بى­راق سول تۇستا قازاق دالاسىنا كەلىپ تابان تى­رە­­­گەن ءبىزدىڭ اتالارىمىزدىڭ اماناتىنا اي­نال­­­عان اڭگىمەلەردى جاڭعىرتىپ قايتالاۋدان ەش­­قا­شان جالىققان ەمەسپىز. اتالارىمىزدىڭ اڭ­­گى­­مەسى – كەڭپەيىل قازاق حالقىنىڭ قيىن-قىس­­­تاۋ شاقتاعى جاساعان جاقسىلىعى جايلى ەدى. 

جالپى, ۆايناحتار عانا ەمەس, سول تۇستا قازاق­ستانعا كۇشتەپ قونىس اۋدارىلعان ۇلىس­تار­دىڭ بارلىعى قازاق حالقىنىڭ الدىندا ق­ا­رىزدار دەپ بىلەمىن. اشتىق, جاپپاي اتۋ مەن قۋدا­لاۋ, ودان كەيىنگى سوعىس­تىڭ اۋىرت­پا­لى­عىن قايىسپاي كوتەرگەن قازاقتار­دىڭ ورتا­سى­نا كەلگەن ءبىزدىڭ اتالارىمىزدى جاتسىن­باي, جارتى بولكە نانىن ءبولىپ جەگەن, قور­جىن تامى­نىڭ ءبىر بولمەسىن بوساتىپ بەرىپ پانالات­قان مەير­ىمدى ۇلتتىڭ الدىڭدا باسىمىزدى ءيىپ, قۇر­مەتپەن تاعزىم جاساۋ ادامدىق بورىشىمىز.

قازىر ءبىز تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ ماۋەللى باي­تە­رەگىنىڭ ساياسىندا ءوسىپ-ونگەن, ءبىر مىقتى بۇ­تاق­قا اينالعان ءبىرتۇتاس ەلمىز. ەڭبەگىمىز ەلى­مىز­دى گۇلدەندەرۋگە باعىتتالىپ, ۇرپاعى­مىز­دى كوبەيتىپ, تاتۋ تىرشىلىك كەشۋدەمىز. ءتاۋبا!

مەملەكەت باسشىسى نۇرسۇلتان نازارباەۆتىڭ وسىدان ءبىراز بۇرىنعى اس­سام­بلەيا­نىڭ وتىرىسىندا ءسوز سويلەپ, 1 ناۋرىز­دى قازاق حالقىنا العىس ايتۋ كۇنى ەتىپ بەل­گىل­ەگەن كەزدەگى جينالىسقا قاتىسىپ وتىرعان ەدىم. ەلباسىنىڭ اۋزىمەن ايتىلعان وسى سوزدەن كەيىن مارقۇم اتامنىڭ بالا كەزدەن ايتىپ, ۇيرەتىپ كەتكەن اماناتى قايتا جاڭعىرعانداي بولدى. «راحمەت, قازاق باۋىرلارىم! سەندەرگە مىڭ العىس!» دەيمىن قازىر شاتتانىپ تۇرىپ.

قازاقتا «ەر تۋعان جەرىنە» دەگەن ءسوز بار. ءوزىم الماتى وبلىسىنىڭ تۋماسى رەتىندە ءبىلىمىم مەن عۇمىرىمدى ءوڭىردىڭ جۋرنا­ليس­تيكاسىن دامىتۋعا جۇمساپ كەلەمىن. وبلىس­تىق «وگني الاتاۋ» گازەتىنىڭ باس رەداكتورى رەتىندە ەلىمىزدىڭ دامۋىنا ۇلەس قوسىپ, جاق­سىلىقتىڭ جارشىسى بولۋدان ايانعان ەمەسپىن. اتاق-ابىرويسىز, سىي-سياپاتسىز دا ەمەسپىز, شۇكىر. وسىنىڭ بارلىعى ءبىر كەزدەرى ءۇزىم نانىن ءبولىپ بەرگەن قازاق باۋىر­لارىمنىڭ ىقىلاسى دەپ بىلەمىن. 

ەل امان بولسىن, ەلباسى باستاعان قازاق­ستان­نىڭ نۇرلى كوشى بولاشاق تورىنە وزسىن!

اتساليم يديگوۆ,
الماتى وبلىستىق «وگني الاتاۋ»  گازەتىنىڭ باس رەداكتورى

سوڭعى جاڭالىقتار